16-05-10

Vallende sterren

Met wat geluk

kan ik ze zien

maar

meestal blijft het bij kijken

 

(’t gaat al m’n hele leven zo:

een jongetje

dat jaren kon staren,

met open mond daar staan

en nooit ver-staan

grijpen

maar nooit be-grijpen)

 

naar gespiegelde luchten

boven een zee vol zuchten

en wachten maar

op een flard, een flits

op jacht gaan naar

die verwarde gids

die fluistert

‘hier’ of ‘nee daar’

of ‘ginds’ of ‘weet ik veel waar’

ik ben niet van hier

‘k ben van tussen de sterren

dus van overal

maar vooral ook van nergens.

 

Ja! Ik zag er net één

of toch iets wat er op had geleken.

Ik wenste dat ik dat jongetje was

dat zo vaak naar vandaag had gekeken.

20:49 Gepost door siegert in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Diep-zinnig

Wat in ons diepste staat gegrift

wordt omgezet in schrift

we maken woorden

van die ongrijpbare oorden

die we hart en ziel en geestig noemen,

we van al wat hier groeit het meest verbloemen

en dus nooit echt zullen vatten

als spasmen in pootjes

van dromende katten.

 

Och,

wat kunnen we toch

heerlijk verzinnen

zowel voor als ná

het beminnen.

En dan zachtjes slapen gaan

de kleine dood sterven,

en gedaan.

20:48 Gepost door siegert in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Aprilgrill

Een zondag in april.

Een boom ontwaakt,

een bloesem slaakt

een kreet

uit een keel die een kelk wordt genoemd

en die alles wat ooit was verwelkt

weer verbloemd.

 

Iedereen weet

dat zongeel

en luchtblauw

bladgroen kweken.

Dat verse aarde

nat

onder je schoen blijft steken.

Dat wandelen náár de weidegrond

veel langer duurt dan er zijn.

Dat zelfs geen zondag in april

zonder angst kan zijn.

 

Weet je,

soms doet het leven

alleen maar alsóf het genadig is,

alsof alles wat het toont vandaag

voor eeuwig is.

 

Maar ach,

een zondag

in april

géurt dan toch

naar goede wil.

20:48 Gepost door siegert in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |