21-05-10

Schreiden

Scheiden doet schrijven
en schrijven zelf scheidt.
Een hart in twee helften
aan tweevoud gewijd.
Een blaadje papier,
en een zee zielestof.
Tweeledigheid hier,
tweeslachtigheid troef.

't Is eeuwig vergankelijk,
eerlijk gelogen.
Oneindig begrensd
is wat recht lijkt gebogen.
Geweten vergeten,
gezeten gaan staan
en de vragende antwoorden
fronsend verstaan.

't Is blijvend vertrekken
van velden naar wouden.
In pentrekken trachten
't verzicht te onthouden.

- siegert -

18:29 Gepost door siegert in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.