21-05-10

Schreiden

Scheiden doet schrijven
en schrijven zelf scheidt.
Een hart in twee helften
aan tweevoud gewijd.
Een blaadje papier,
en een zee zielestof.
Tweeledigheid hier,
tweeslachtigheid troef.

't Is eeuwig vergankelijk,
eerlijk gelogen.
Oneindig begrensd
is wat recht lijkt gebogen.
Geweten vergeten,
gezeten gaan staan
en de vragende antwoorden
fronsend verstaan.

't Is blijvend vertrekken
van velden naar wouden.
In pentrekken trachten
't verzicht te onthouden.

- siegert -

18:29 Gepost door siegert in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

17-05-10

Lost in Delhi part 2

delhi

 

Nog vuiler dan de stoep zijn ze.
Hun roepies roepen niet,
ze schreeuwen,
met gele ogen
en vervolmde mond.

Twee kinderen,
een meisje en een jongen,
amper zeven,
aan dit kruispunt genageld
voor het leven.

Ik ben een passieve passant
in dit surrealistisch tafereel,
'k ben witter dan wit,
een blanke vrek,
een blanco cheque,
of hoe zij me ook zien,
weet ik veel.

Ik heb niets bij.
Zij nog minder dan mij.
Geef 'k hen mijn schaamte dan maar,
kook ik hun geraamte gaar?
Of neem ik een foto
en hang 'k die op
als kunst
uit het leven
gegrepen?

Ze hebben 't al begrepen
en schoorvoeten weg
richting hun huizen
gemaakt van hun luizen
en van uitgebraakt kartonplastiek.

'k Ben verloren in Delhi
en de wereld is ziek.

- siegert -

14:12 Gepost door siegert in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Lost in Delhi part 1

'k Heb geen honger,
'k heb geen dorst.
Het dak boven m'n kop:
het hangt nog.
Het hart onder m'n krop:
het verlangt nog.
'k Heb geen kleren aan
die ruiken naar
verpletterd lijkenvlees,
'k heb het warm en droog
en ben op vrijdagen
vrij van vrees.
'k Heb het goed
weet je,
zoals ik denk
dat goed hebben moet.

Maar er knaagt iets hier,
een gier aan mijn nier,
een bever aan mijn lever,
een hond aan mijn kont,
een koe aan een stier.

Een op hol geslagen hoofd,
dat hier in haastig niets geloofd,
in een mensenzee
van orde beroofd.

Niets houdt deze kronkels tegen,
immer present als de regen
in Schotland.
Daar wil 'k wel eens heengaan
want
ze hebben daar bergen
die noemen ze ben,
kan 'k van staan schreeuwen
dat 'k nog steeds niet weet
wie 'k ben,
dat 'k zoveel vergeet wat 'k ken,
nog altijd niet kan verstaan,
niet zien mag waar 'k moet gaan,
waarschijnlijk amper nog kan,
want hoe langer hoe banger ervan.

't Gat in de haag
is groter geworden
en we vullen het op met stro.
Zo doe je dat, zó.

Ik wenste dat ik mezelf eens kon zien,
over een jaar of tien.
Tegen dan moet dat gat gevuld,
en ben 'k over dat knagen uitgeluld.
Tegen 2020, ver voorbij het millennium.
Wat drijft ons in nog maar eens een decennium?
Geld?
Dan zijn we nu al uitgeteld.
Kinderen?
'k Wil nog zover vlinderen.
De dood?
Zijn we dan al werkelijk groot?

- siegert -

14:07 Gepost door siegert in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-05-10

Quo vadis, Domine?

Ik wil daarheen
waar vragen als bloesems zijn
en hun antwoorden
wat later de vruchten.

Waar hongerige harten
die plukken kunnen
zonder te hoeven vluchten.

Ik wil
zien
hoe traag het licht beweegt,
weten
hoe weinig de wereld weeg,
horen
hoe denken van buitenaf klinkt
(als gezoem
van een bij
op een bloem?),
ruiken
hoe lekker die lucifer stinkt.

'k Ben op zoek
naar die ene ambetante
die eeuwige constante
die mij al kende van lang lang vóór.
'k Ben op zoek naar het waardóór
dat mij dagelijks iets geeft waarvóór.

Maar 't getik van de klok
ben ik.
Met tijd vergoeid
scheuren wij
verschroeiend hard
richting Einde,
waar geen verlies is, noch gewin
maar gewoon een punt,
zoals altijd aan het eind van een Zin.


- siegert -

 

20:58 Gepost door siegert in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Weg met Geld

De weg van het Geld
en hoe weg ze ons voert van wat telt
hoe dit laatste zich soms toch nog toont
als een luttele held
een koning
maar dan onttroond

we doen er wat meewarig over
stilstaan helpt ons niet vooruit
maar we vergeten 't vergelen van lover
het frommelig worden van fruit

is het geen mysterie misschien
hoe jij en ik
mekaar kunnen zien
in 't midden van ons tijdsgewricht
langs de andere kant van ons aangezicht?

is het geen mirakel dan
dat Tijd op 't Eind
nóg verder kan?

raken we nooit meer vervoerd
door wat op en onder en achter loert?

wordt ons zicht niet langer verblind
door het ochtendlicht
in de ogen van je kind?

die dwaze focus op mij-mij-mij?
ik stel mij daar gewoon vragen bij.

want:

krijgen is kansloos
nemen zo nietig
hebben hoogmoedig,

 nog hóger de val

De weg van het Geld
en hoe weg ze ons voeren zal

Vergeef ons
de vergeefsheid
de ijdelheid
die voor leegheid vreest

we zijn voor altijd van hier
en nergens nog het meest.

20:50 Gepost door siegert in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Reality TV, suck me free

‘k ben niet meer mee

we evolueren, okee

en we rennen in ’t rond

maar nu zuigen ze vet weg

en heet dat gezond

voor het evenwicht

dat allengs was verstoord

door tendenzen allicht

waar ‘k nooit van had gehoord

 

Ze staan daar met z’n tienen

hun snotters gemaakt van geluk

zo contént voor dat kind

ze is niet langer stuk

 

Vermakelijk om zien

hoe ze een mens zo snel vermaken

Ze hopen nu alle tien

haar nooit meer af te hoeven kraken

 

Ik ben, net als hen,

content met heel weinig

zoals rijmen met een hollands woordje:

geinig

 

Maar ‘k weet allang:

dit is maar voorlopig

Ik verrimpel hier ook

maar net iets minder wanhopig

Ik kan ook heel goed niet-verstaan

‘k trek de jaren ook steeds vaker trager aan

maar ik zie

- door de rook door –

dat m’n ogen zijn blijven staan:

ze zijn nog bij de les,

en amper zes.

 

20:50 Gepost door siegert in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Rij me, neuker!

Rijmen is leuk

vooral als ik neuk

dan draai ik hem

rond

in haar mond

en laat hem

stijf

in een ander wijf

haar lippen

glippen

om daarna,

binnen of buiten

- hangt van het wijf af –

m’n zinnen te spuiten

en dan snel-van-dat-lijf-af

naar huis toe te gaan

waar ik schrijf over dit bestaan

als neukende rijmer,

rijmende neuker.

En ik mijmer:

er is echt níets leuker.

20:49 Gepost door siegert in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |